เจอหน้าทีไรมันก็อึดอัดทุกที ไม่รุ้ทำไมมันแย่ขึ้นเรื่อยๆ
จากคนที่เคยคุยกัน เคยเล่นด้วยกัน เคยสนุกด้วยกัน
แต่วันนี้กลับแตกต่าง
เพื่อนฉันอาสาถามเธอให้ เพราะเธอมักจะคุยกับเพื่อนฉันได้ทุกเรื่อง
"เธอเป็นอะไรรึเปล่า? มีอะไรอยุ่ในใจ?"
คำตอบของเธอที่ได้คือ "เปล่า เราก็ปกติดีนี่"
ไม่จริงหรอก ฉันไม่ใช่คนโง่ ฉันถึงจะต้องเชื่อเธอไปสะทุกอย่าง
ได้ยินมาว่าเธอกำลังกลุ้มหลายอย่าง
ทั้งเรื่องลุงที่กำลังเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย
ทั้งเรื่องเพื่อนที่เป็นแฟนกับแฟนเก่าตามหาเรื่อง
เธอบอกว่า เพราะเรื่องแบบนี้ เลยทำให้ซึมๆไป
แต่ฉันไม่เชื่อเธอหรอกนะ ถึงแม้ว่าเธอจะทุกขืใจแสนสาหัส
แต่ฉันอยากให้เธอคุย หรือระบายอะไรกับฉันก็ได้
แต่เธอไม่ทำ ยิ่งนับวัน มันก็ยิ่งห่าง
เธอเปลี่ยนไป จากที่เคยคุย ก็ไม่คุย จากที่เคยเล่น ก็ไม่เล่น
บางทีก็ดูเหมือนเธอประชด บางทีก็ดูเหมือนเธอจะแอบดู
ไม่เข้าใจว่ากำลังคิดอะไร นอกเหนือจากเรื่องลุงและเพื่อน
ฉันรู้สึกว่าเธอมีอะไรมากกว่านั้น
เธอเบื่อฉันแล้วใช่ไหม...? เบื่อพวกเราแล้วใช่ไหม...?
คนที่จะทำให้เธอสามารถยิ้มได้อย่างเมื่อก่อน
คนที่สามารถเห็นรอยยิ้มแบบนั้น รอยยิ้มที่ฉันต้องการ
คงมีแต่เค้า ใช่ไหม...? เค้าคนเดียว
ฉันรู้ว่าฉันไม่ใช่คนๆนั้น
ฉันทำอะไรไม่ได้ นอกจากมองดูเธออยุ่ห่างๆ
ฉันอยากจะเดินเข้าไปจับมือเธอ และพูดบางสิ่งที่ทำให้เธอสบายใจ
แต่ฉันทำไม่ได้ จะรุ้มั้ย ว่ามีใครห่วงเธอ
อยากให้กลับมา กลับมาเป็นเหมือนเดิม
ฉันกลัวว่า นับวัน เราจะยิ่งห่าง...
ห่าง 1 วัน ห่าง 2 วัน ห่าง 3 วัน
ห่าง 10 วัน 1 เดือน 1 ปี 10 ปี 20 ปี
ทั้งๆที่ฉันต้องการ
ผูกพัน 1 วัน 2 วัน 3 วัน
10 วัน 1 เดือน 1 ปี 10 ปี หรือ 20 ปี
ถึงหลายคนจะบอกว่า จะไปจมปักอยุ่แค่คนๆเดียวได้ยังไง
ต้องเจอคนใหม่
ใช่ ฉันเลิกสนใจ แต่ก็อดห่วงไม่ได้ ยามที่เธอท้อ ฉันอยากจะแบ่งเบา
ไม่ว่าจะฐานะอะไรก็ตาม แต่คงเป็นไปไม่ได้
ต้องตบหน้าตัวเอง และตื่นขึ้นมาสะทีว่า
เราไม่ช่ายอะไรกัน เป็นแค่คนรู้สึก หรือต่ำกว่านั้น ก็ไม่รู้
อยากเห็นรอยยิ้มของเธอกลับมาเหมือนเดิม
edit @ 2006/05/02 21:56:58

ตอนนี้ เราเริ่มห่างกันแล้ว เพราะอะไรก็ไม่รุ้เหมือนกัน
ตั้งแต่ช่วงหลังสงกรานต์ เธอก็ไม่ค่อยพูดกับฉัน
คงเป็นเพราะว่า คนๆนั้นของเธอกลับมาใช่ไหม?
เธอเลยลืมทุกๆคนที่เธอเคยรู้จัก เคยพูดคุย
ตั้งแต่ฉันฝันครั้งนั้น ฝันว่าเธอมีฉัน ฉันมีเธอ
เมื่อตื่นขึ้นมา ฉันก็รู้เลยทันทีว่า
จะต้องมีเรื่องแย่ๆ เกิดขึ้นระหว่างเรา
ไม่สิ... ฉันคนเดียวกระมัง
จากปกติที่ไม่ค่อยจะมองหน้า...
ตอนนี้ ยิ่งไม่มองกันไปใหญ่..
จากปกติที่ไม่ค่อยจะได้คุยกัน
ตอนนี้ยิ่งไปกันใหญ่...
คุยกันในเอ็ม คิดว่านี่คงเป็นทางสุดท้ายแล้วกระมั้งที่เราจะได้พูดคุยกัน
แต่ก็ไม่... มันก็แย่ ไม่ต่างจากที่เป็น
ก็ไม่รู้จะทำยังไง ความพยายาม มันก็แค่ความพยายาม
สิ่งที่ทำ มันก็แค่ฉันคนเดียวที่รู้สึก
เธอไม่เคยรู้สึก
ฉันไม่ได้รู้สึกเศร้าใจหรอกนะ
แต่คิดแค่ว่า มันเกิดอะไรขึ้น? เธอเป็นอะไรไป
ถึงเธอจะไม่ได้คิดกับฉันแบบนั้น
เธอก็น่าจะคิดว่า ฉันคือพี่สาวเธอ
ไม่ก็คนที่เธอรู้จัก แต่อย่าเงียบเฉยแบบนี้
มันสงสัย
ฉันตัดใจได้แล้ว เพียงแต่ฉันยังอยากจะคุยกับเธอไปเรื่อยๆ...
ชอบโดยไม่หวังสิ่งตอบแทน
ไม่ว่าจะเป็นอะไร ฐานะอะไร ก็ขอแค่ได้ผูกพันกันแบบนี้เรื่อยๆ
แต่มันไม่ได้ใช่ไหม??
นับวัน ยิ่งห่างๆๆๆ ห่างไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆ
อีกไม่นาน ก็คงเป็นแค่คนรู้จักจริงๆแล้ว หรือบางที
ถ้านานเข้า ถ้าพูดถึงชื่อฉัน เธอก็คงจะต้องใช้เวลานึกอยู่นาน
ว่าคนไหนกันน้า... อ๋อ! คนนั้นนั่นเอง
ถ้าเป็นงั้น ก็คงแย่เหมือนกัน

มนุษย์ผู้ชายบนโลก ชอบผู้หญิงแบบไหนกันแน่นะ?
เท่าที่เคยได้ยิน เขาจะชอบผู้หญิงสองบุคลิก
บุคลิกที่ดูนุ่มนวล อ่อนหวาน แต่พอโกรธ ก็คล้ายคนละคน (แต่โกรธอย่างมีเหตุผล)
บุคลิกที่ดูแข็งกระด้าง น่ากลัว หยาบคาย
แต่พอรู้จักกัน กลับเป็นผู้หญิงที่อ่อนโยน เสมอต้นเสมอปลาย

ก็คงเพราะความต่าง ที่ทำให้ผู้ชายนั้นสนใจผู้หญิงคนหนึ่ง
และต้องการที่จะศึกษาชนะใจไปเรื่อยๆ

แต่ผู้ชายคนหนึ่งที่เรารู้จัก
เรียกได้ว่า เขายอมทุกอย่าง เป็นทาสรึเปล่าเราไม่แน่ใจ
ทั้งๆที่เขาป็อป มีสาวๆ มาชอบเค้าเยอะมาก
แต่เค้าก็ยังทุ่มเท เพื่อผู้หญิงคนนี้ เพราะอะไร?
ผู้หญิงคนนี้ ขี้วีน (เราไม่รู้ว่าวีนกับเขาคนเดียว หรือวีนกับทุกคนที่เข้าใกล้เขา)
อารมณ์ร้อน ขี้งอน บ้ายอ ไม่แคร์ผู้ชายคนนี้
ฉันหึงเธอได้ แต่เธอ ห้ามหึงฉัน เพราะฉันไม่ง้อ
ใจของเขาอยากหึง แต่ไม่ได้ ทำไม่ได้ เพราะเธอไม่ง้อ
แต่เขาบอกว่า ยามที่ผู้หญิงคนนี้ปกติ อารมณ์ดี โลกจะสดใส
คงเพราะเธอเอาใจเก่ง ไม่ก็พูดจาหวานๆใส่บ่อยๆ

แต่ฉันเองก็ได้ยินเรื่องของเธอคนนี้มาว่าเธอ
แรด+กล้า ไม่รู้สิ
ผู้ชายคนนี้ ชอบผู้หญิงเอาใจยากกระมัง มันคงดูท้าทายดี
ผู้หญิงยิ่งไม่แคร์ ยิ่งชอบ ผู้หญิงขี้งอน เอาใจยาก ยิ่งชอบ
คนอื่นมอง ก็ไม่ได้ คนอื่นคุย ก็ไม่ได้ ต้องถาม ต้องเค้น
เขาคงชอบผู้หญิงแบบนี้ล่ะมั้ง

จริงอยู่ อาการขี้หึง ขี้งอน ชอบระแวง มันมีในตัวของผู้หญิงด้วยกันทุกคน
แต่เธอ มากไปรึเปล่า? ฉันเข้าใจว่าเธอชอบผู้ชายคนนี้มาก(ล่ะมั้ง)
แต่การที่เธอบอกว่า เธอมีสิทธิ์หึง แต่เขาไม่มีสิทธิ์ มันไม่แฟร์เลย?
เธอทำตัวอยุ่เหนือเขามากเกินไปรึเปล่า
การที่ผู้หญิงสามารถควบคุมผู้ชายของตัวเองให้อยุ่ในกำมือได้เป็นเรื่องดี
แต่การที่เธอทำอะไรโดยไม่นึกถึงความรู้สึก เพราะคิดว่าเขาอยู่ในกำมือเธอได้น่ะ มันถูกหรือ?
เธอควบคุมเขาได้ แต่ในขณะเดียวกัน เธอต้องยอมรับ และเข้าใจในตัวคนของเธอด้วย
ไม่ใช่เอาความคิดของตัวเองเป็นใหญ่
เธอป็อปรึเปล่า? ฉันไม่รุ้ แต่การที่เธอทำแบบนี้ ฉันกลัวว่าเขาจะอยู่กับเธอได้ไม่นาน
เพราะเขาจะเหนื่อยใจไปเสียก่อน
แต่ถ้าเขายอม ยอมเธอทุกอย่าง ไม่ว่าเธอจะอยู่เหนือเขามากแค่ไหน
เขาก็ยอม ฉันก็ไม่รู้จะพูดยังไง
ฉันเองมันก็เป็นผู้หญิงที่ชอบคุมคนของตัวเองเหมือนกัน
แต่ฉันรู้ถึงความพอดีว่า ฉันควรจะคุมเค้ามากแค่ไหน และเรื่องไหน
ที่ฉันควรจะปล่อย ควรจะเข้าใจ และยอมรับความคิดเห็นของเขา
ช่วยเหลือเขา ถ้าเขาหึง ฉันคงปล่อยให้หึง และเข้าใจว่าทำไมเขาถึงหึง
ถ้าฉันทำผิดจริงๆ ฉันจะขอโทษ และยอมให้เขาโกรธ
ถ้าฉันทำผิด ฉันยอมให้เขาตำหนิ แต่กรุณาอย่าด่า
ถ้าเขาร้อน ฉันยินดีเย็น มากกว่าที่พอเขาร้อน ฉันจะร้อนกลับ เธอไม่มีสิทธิ์มาร้อนเหนือฉัน

ฉันถามหน่อย บนโลกนี้มีผู้ชายที่ยอมขนาดนั้นด้วยหรือ
ทั้งๆที่เขาป็อป และมีผู้หญิงดีดี น่ารักๆมากมายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตเขา
จริงอยู่ รักแท้ รักเดียวใจเดียว แต่การที่ไม่อาศัยความเข้าใจ ยอมกัน
ผลัดกันรับ ผลัดกันยอม มันจะไปกันรอดมั้ย??
เมื่อก่อนฉันก็เคยคิด ถ้าเรารักกันสะอย่าง อะไรก็ไม่สำคัญ
ไม่ใช่แล้วล่ะ... ความรักต้องอาศัยความเข้าใจ การยอมรับซึ่งกันและกัน
เป็นเพื่อนคู่คิดกันได้ ปรับตัวเข้าหากัน การที่เขาทุ่มอยุ่คนเดียว
โดยที่อีกฝ่ายไม่แคร์ ก็ไม่รู้เหมือนกัน ว่าเขายังจะคบกับเธอไปได้นานแค่ไหน
หรือเขาชอบ? ให้มันเป็นแบบนี้ เขายินดีทนไปเรื่อยๆ อย่างนั้นหรือ?

ฉันไม่เข้าใจในตัวมนุษย์ผู้ชายคนนี้จริงๆ